རྫ་མཁན་ཞིག་གིས་ལྟ་ན་སྡུག་པའི་མཚོན་མདངས་ཅན་གྱི་རྫ་མ་གཅིག་བཟོས། བདག་པོས་བདེ་འཇགས་ཀྱི་ཆེད་དུ། ས་ཞབས་ཀྱི་ཁང་པའི་ནང་དུ་བཞག སྐབས་དེར་རྫ་སྣོད་ཀྱིས་བསམ་པར། བདག་པོས་རང་ཉིད་འཇོག་ས་ནོར་འདུག་བསམ་ནས། ཉིན་གང་བོར་དབུགས་རིང་གཏོང་ཞིང་འཁང་ར་བྱེད་ཀྱིན་བསྡད། དེ་རྫ་མའི་ཞབས་ཀྱི་རྡོ་ཡིས་གོ་ནས་གཏམ་ཞིག་བཤད། “ཁྱོད་དེ་རུ་བསྡད་ན་མི་ཆོག་གམ། ཁྱོད་ལས་ཀྱང་ང་འདི་ན་བསྡད་བའི་དུས་ཡུན་རིང་ཞེས”བསླབ་བྱ་བྱས།
རྫ་མ་ཡིས་རྡོ་ལ་ཟུར་ཟའི་ཚུལ་གྱིས། ཁྱོད་རང་ཅི་ཞིག་རེད། རྐང་པ་འཇོག་སའི་རྡོ་ཞིག་མ་གཏོགས་ཅི་ཡང་མ་རེད། ཁྱོད་ལ་ང་ལྟ་བུ་མཛེས་སྡུག་གི་རི་མོ་ཡོད་དམ། ཁྱོད་དང་ལྷན་དུ་གནས་པ་ནི་དངོས་གནས་ངོ་གནོང་དགོས་པ་ཞིག་རེད་ཞེས་བཤད། རྡོ་ཡིས་དེ་ལ་རྩོད་པ་བྱས་ནས། “ང་ལ་དངོས་གནས་ཁྱོད་ལྟ་བུ་མཛེས་སྡུག་དང་རིན་ཐང་ཡོད་པ་མ་རེད། ང་སྐྱེས་ནས་གཟུང་རྐང་པ་འཇོག་ས་ཞིག་རེད། འོན་ཀྱང་རང་སྟིང་དུ་འབབ་པའི་ལས་འགན་འགྲུབ་མིན་གྱི་ཐད་ནས། ང་རང་ལ་ཁྱོད་ལས་དམན་པའི་ཆ་ཞིག་མཐོང་རྒྱུ་མི་འདུག་ཅེས་བཤད”། རྫ་མས་ཁ་ཚུམ་ཟེར་ནས་ཞེ་སྡེངས་ཆེན་པོའི་ངང་༼ཁྱོད་རང་ང་དང་མཚུངས་ཞེས་བཤད་ཕོད་དམ།༽ཁྱོད་ཀྱིས་སྒུག་དང་། ང་ཡུན་རིང་མི་འགོར་བར་གོང་མའི་ཕོ་བྲང་ནང་དུ་སྐྱེལ་ནས་མཛོད་ཁང་གི་ནང་རྒྱུ་ལ་འགྱུར་ངེས་རེད་ཅེས་བཤད་བཞིན་ཁ་ཕོད་ཆེན་པོ་དང་། རང་སྣང་ཆེན་པོའི་ངང་གཡོ་འགུལ་ཞིག་བྱས་པས་བཟབ་མ་ཐུབ་པར་ས་རུ་ལྷུང་། ས་ཐོག་ཏུ་སིལ་བར་མཐོར་ནས་ཆག་རོ་རུ་གྱུར།
དེ་ནས་ལོ་ནི་རེ་རེ་བཞིན་འདས་ནས་འཇིག་རྟེན་ལ་འགྱུར་བ་མང་པོ་སོང་རྗེས། རྫ་མཁན་གྱི་ཁང་བ་ཞིགས་ཟིན། རྡོ་དང་རྫ་མ་ཆག་རོ་གཉིས་ཐང་སྟོང་ཞིག་གི་འདམ་འོག་ཏུ་སྦས་ནས་ཡོད། ལོ་དུ་མའི་རྗེས་ཀྱི་ཉིན་ཞིག་ལ། མི་འགའ་དེར་ཐོན་ནས། ས་ཕུང་མཐུག་པོ་དེ་བརྐོས་དུས། རྡོ་དེེ་དང་རྫ་མ་ཆག་རོ་གཉིས་མཐོང་། མི་ཚོས་རྡོའི་སྟེང་གི་འདམ་བུ་དག་ཕར་ཕྱིས་རྗེས། རྡོ་ཡི་ཁ་དོག་འོད་ཆེམ་ཆེམ་དུ་བཀྲ་བ་མངོན། ཨ། རྡོ་འདི་རིན་ཐང་དང་བྲལ་བའི་གཡང་ཊི་ཞིག་རེད་ཅེས་ཡ་མཚན་ནས་བཤད། མི་ཚོས་རྫ་མ་ཆག་ཐོ་ཡར་བླངས་ཏེ། ཞིབ་ཏུ་གཡས་ལྟ་གཡོན་ལྟ་ཞིག་བྱས་ནས་འདི་ལྟར་བཤད། འདི་ནི་རྫ་མ་སྤྱིར་བཏང་བ་ཞིག་གི་ཆག་རོོ་རེད། རིན་ཐང་ཅུང་ཙམ་ཡང་ཡོད་མ་རེད་ཅེས་གླེང་རྗེས། རྫ་མ་ཆག་རོ་དག་གད་སྙིགས་ནང་དུ་དབྱུག

རྫ་སྟོད་རྫོགས་ཆེན་དགོན་པའི་གྲྭ་གཡུལ་རྒྱལ་གྱིས་བོད་ཡིག་ཏུ་བསྒྱུར།

爱惜自己所在的位置

有一位陶公制作了一件精美的彩釉陶罐，为了确保安全。他把它放在地下室里，
陶罐认为主人把自己放错了地方。整天唉声叹气地抱怨。陶罐地下的石头听了忍不住劝它说。 “这儿不是也挺好吗？ 我比你待的时间还久呢。”

陶罐讥讽石头说： 你算什么东西？ 只不过是一块垫脚石罢了，你有我这么漂亮的图案吗? 和你在一起我真感到羞耻。”
石头争辩说： “我确实不如你漂亮好看，我生来就说做垫脚石的。但在完成本职任务方面，我不见的比你差········”
“住嘴！ ” 陶罐愤怒地说，“你怎么敢和我相提并论！ 你等着吧，要不了多久。我就会送到皇宫成为收藏品········” 它越说越激动，不小小摇晃了一下， “哗啦”掉在地上，摔成了一堆碎片。

一年一年过去了，世界发生了许多变化。陶工的房子早已倒塌了，石头和那堆陶罐碎片被埋在了荒凉的泥土中。
许多年以后的一天，人们来到了这里。掘开厚厚的土层， 发现了那块石头和陶罐碎片。人们把石头上的泥土刷掉，石头便露出晶莹的颜色。 “啊， 这石头可是一块价值连城的宝玉呢！” 一个人惊讶地说。
人们把碎片捡起来， 翻来覆去查看了一番。 说：“这只是一堆普通的陶罐碎片，一点儿价值也没有。”说完就把这些陶罐碎片扔进了垃圾堆里。་

编著/ 潘静
△